Po godzinach z MANDRAS #18

Pudełko, do którego można było wrzucić cały pierwszy dzień szkoły

Po powrocie ze szkoły pada klasyczne:

— I jak było?

— Dobrze.

— A pani?

— Fajna.

— A dzieci?

— Też.

I tyle. 😄

Rodzic próbuje coś wyciągnąć, ale młody człowiek właśnie przeżył siedemset nowych rzeczy naraz i najwyraźniej nie zamierza przygotowywać z tego raportu kwartalnego.

Na stole zostaje mały karton po przesyłce.

Mama bierze marker i pisze na nim:

„MÓJ PIERWSZY DZIEŃ”

— Dobra. To nie opowiadaj. Zróbmy go.

I nagle karton zaczyna się zapełniać.

Z kawałka tektury powstaje szkolna ławka.
Z papieru – pani.
Z gilzy papierowej – kolega, którego imienia jeszcze nikt w domu nie potrafi poprawnie wymówić. 😄

Jest plecak. Jest tablica. Jest nawet boisko.

A potem pojawia się mała papierowa karteczka:

„Bałem się wejść do klasy.”

Za chwilę druga:

„Ale potem było fajnie.”

I jeszcze jedna:

„Jutro już wiem, gdzie jest toaleta.” 😂

I nagle okazuje się, że o pierwszym dniu szkoły można było opowiedzieć całkiem sporo.

Tylko niekoniecznie odpowiadając na pytanie:

„No i jak było?”

Wieczorem wszystkie elementy trafiają do kartonu.

Mama chce go odstawić.

— Nie wyrzucaj!

— Dlaczego?

— Bo jutro dokładamy drugi dzień.

I tak zwykłe pudełko po przesyłce dostało nowe zadanie.

Przez cały rok mają do niego trafiać drobiazgi: rysunki, śmieszne historie, pierwsza piątka, może pierwsza uwaga, bilecik od kolegi, zdjęcie z wycieczki…

A w czerwcu pudełko zostanie otwarte.

I wtedy okaże się, ile rzeczy wydarzyło się pomiędzy:

„Mamo, trochę się boję”

a

„Kiedy w końcu są wakacje?” 😄

Po godzinach z MANDRAS

Na co dzień karton ma chronić to, co znajduje się w środku podczas transportu.

Ale czasami może chronić coś zupełnie innego.

Wspomnienia.

Dlatego jeśli po rozpoczęciu roku zostanie Wam w domu niewielkie pudełko, nie spieszcie się z wyrzucaniem.

Może właśnie znaleźliście miejsce na cały rok szkolny. ❤️

A Wy pamiętacie coś ze swojego pierwszego dnia szkoły?
Bo my podejrzewamy, że odpowiedź „dobrze” padała już wtedy. 😄